LAUWERSOOG | DE WADDEN – Maar liefst 44 kilometer wandelen om geld op te halen voor het bedreigde zeehondencentrum in Lauwersoog. Kim Wiersma uit Leeuwarden vertrok woensdagochtend om vier uur voor een lange wandeltocht naar het Werelderfgoedcentrum Waddenzee (WEC). Met haar actie haalde ze ruim 1.200 euro op. Het centrum dreigt vanwege grote financiële problemen failliet te gaan. Inmiddels is er door verschillende inzamelingsacties al meer dan 1,25 miljoen euro opgehaald.

Het nieuws over het dreigende faillissement raakte Wiersma diep. Toen ze vorige week op sociale media las dat het centrum mogelijk zou moeten sluiten, besloot ze zelf in actie te komen. “Afgelopen dinsdag kreeg ik het idee toen ik op sociale media zag dat de WEC mogelijk failliet zou gaan. Toen dacht ik: hier moet ik iets aan doen. En zo kwam ik meteen met dit idee.” Niet alleen online om donaties vragen, maar zelf ook een flinke inspanning leveren. Dat was voor Wiersma de reden om vanuit haar woonplaats Leeuwarden helemaal naar Lauwersoog te wandelen. “Zodat ze hopelijk niet failliet gaan..”

Tekst loopt door onder de video

Van zes kilometer hardlopen naar 44 kilometer wandelen
Een wandeling van deze afstand is voor Wiersma allesbehalve vanzelfsprekend. Hoewel ze sinds kort aan hardlopen doet, had ze nog nooit zo’n grote afstand afgelegd. “Tot nu toe was dat maximaal 6,5 kilometer. En dit is een afstand van 44 kilometer, dus dat is een heel ander verhaal.”

Woensdagochtend om vier uur begon ze aan haar tocht. Wiersma wilde het centrum bereiken voordat de deuren aan het einde van de middag zouden sluiten. “Ze zijn open tot vijf uur, dus ik had het gevoel dat ik zo vroeg moest vertrekken om op tijd te komen.” Na uren wandelen werd Wiersma bij Lauwersoog opgewacht door medewerkers van het zeehondencentrum. Een deel van het team liep de laatste meters met haar mee om haar te ondersteunen en een warm welkom te geven.

Volgens Marco Boshoven, manager sales en relaties bij het WEC, maakte de actie veel indruk op het personeel. “Iedereen vindt het fantastisch wat er gebeurt. Het was gelijk vanuit Seal Care, zoals onze zorgafdeling heet: “Jongens, we gaan die kant op, we gaan haar helpen om die laatste meters te overbruggen en met z’n allen die eindstreep te halen.”

Streefbedrag van duizend euro overtroffen
Wiersma begon haar inzamelingsactie met een doel van duizend euro. Een bedrag waarvan ze zelf niet had verwacht dat ze het zo snel zou bereiken. “Ik zit nu op 1200 euro. Dat had ik zeker niet verwacht. Gisteren zat ik nog maar op 735 euro, dus ik dacht: die 1000 euro halen wordt lastig. Maar vanochtend, toen ik wakker werd, had ik de duizend euro al bereikt en het gaat nog steeds door.”

Hoewel de wandeling erop zit, stopt haar inzamelingsactie nog niet. Mensen kunnen tot en met 31 december geld blijven doneren. Wiersma hoopt dat haar initiatief ook anderen aanmoedigt om zelf iets te organiseren. “Ik hoop nog veel meer geld in te zamelen, de bekendheid van het Werelderfgoedcentrum te vergroten en mensen te laten denken: ik ga zelf ook een inzamelingsactie starten. Met als uiteindelijk doel natuurlijk dat het Werelderfgoedcentrum blijft bestaan.”

De betrokkenheid van Wiersma komt voort uit haar liefde voor dieren. “Ik heb een zwak voor alle dieren die schattig, lief en vertederend zijn, en dat geldt ook voor zeehonden.”

Meer dan 1,25 miljoen euro aan donaties
Kim is niet de enige die zich inzet voor het behoud van het zeehondencentrum. Sinds bekend werd dat het WEC in grote financiële problemen verkeert, zijn verschillende inzamelingsacties op gang gekomen. Samen hebben deze acties inmiddels meer dan 1,25 miljoen euro opgebracht.

Bij het centrum zijn ze onder de indruk van alle steun die vanuit de samenleving komt. Volgens Boshoven lopen verschillende acties nog altijd door en kunnen mensen het centrum blijven ondersteunen. “We kunnen nog van alles verwachten, want er zijn meerdere mensen bezig met inzamelingen. Er is nog kans om te doneren, er is nog kans om van alles te ondertekenen. Laten we met z’n allen de vingers gekruist houden op ons voortbestaan.”

Toch is het centrum met de inspanning van Kim en alle andere donaties nog niet gered. Het WEC kampt met een schuldenlast van ongeveer 2,6 miljoen euro. De ingezamelde bedragen zijn een flinke steun, maar er is nog altijd geen zekerheid over het voortbestaan van het centrum.

Spoeddebat in Groningen geeft nieuwe hoop
Woensdag werd in Groningen tijdens een spoeddebat gesproken over de toekomst van het Werelderfgoedcentrum Waddenzee. Terwijl een deel van het personeel Kim in Lauwersoog ontving, waren andere medewerkers aanwezig bij het politieke debat. Volgens Boshoven is er op dit moment nog weinig duidelijkheid over een definitieve oplossing. Wel ziet hij voorzichtig positieve ontwikkelingen. “Er is nu nog weinig nieuws te melden hoe het allemaal zal gaan lopen. Het feit dat er in Provinciale Staten een debat over ons gevoerd wordt en dat er weer gesprekken op gang gekomen zijn, dat geeft wel wat hoop.”

Het centrum hoopt op een vorm van structurele ondersteuning, zodat niet alleen de opvang van zeehonden, maar ook de andere werkzaamheden behouden kunnen blijven. Volgens Boshoven vervult het centrum een belangrijke rol op het gebied van kennis, educatie en werkzaamheden rond de Waddenzee. Hij hoopt dat die activiteiten niet verloren gaan voor het gebied en de inwoners.

Niet alleen het geld bepaalt de toekomst
Hoewel er nog altijd een groot bedrag nodig is om de financiële problemen op te lossen, betekent het niet automatisch dat het centrum failliet gaat wanneer niet op korte termijn het volledige bedrag is opgehaald. Volgens Boshoven draait het uiteindelijk ook om de vraag of er voldoende toekomstperspectief is voor het centrum. Daarbij moet duidelijk worden of het WEC op langere termijn financieel gezond kan blijven bestaan.

“Alles heeft te maken met perspectief. Dat is wel heel ironisch, dat is altijd ook de insteek van ons werk. Het perspectief naar de Waddenzee toe, de Waddenzee van buiten naar binnen halen. Ook nu is het weer perspectief, in de zin van: is er voldoende zicht op een fatsoenlijke exploitatie, een fatsoenlijk bestaan van de organisatie?”

De komende periode moet blijken of de gesprekken en de steun vanuit de samenleving voldoende zijn om een faillissement te voorkomen.

Kim Wiersma hoopt dat de aandacht voor haar actie ervoor zorgt dat nog meer mensen een bijdrage leveren. Uiteindelijk draait het voor haar om de toekomst van de dieren en de mensen die zich dagelijks voor hen inzetten. “Ik hoop echt dat ze blijven bestaan. Dat hoop ik voor alle medewerkers, vrijwilligers en natuurlijk voor alle zeehonden die daar geholpen worden en die hopelijk ook in de toekomst geholpen kunnen worden.”