TERSCHELLING – De Brandaris in het bos, een kat tussen de duinen of een vogel langs de weg. Niet in het echt, maar geschilderd op een steen. Op Terschelling liggen zulke happy stones overal verstopt. Wie er eentje vindt, mag hem meenemen. De stenen zijn inmiddels zo populair dat een speciale Facebookgroep bijna 7000 leden telt.
Mathilde Schuijl richtte in de coronatijd de Facebookgroep Happy Stones Terschelling op. Wie een beschilderde steen vindt, kan er op de pagina een foto van plaatsen. Zo kan de maker zien waar de steen terecht is gekomen. “Het is hartstikke leuk als je steen gevonden is en als hij geplaatst wordt.”
Tekst loopt door onder de video
Niet iedereen heeft geluk met zoeken. Daarom zette Karin Hilbrink bij haar huis in Midsland een ruilkastje neer. Daar kunnen mensen zelfgemaakte stenen achterlaten of ruilen. Karin vertelt dat je ook zonder zelf iets achter te laten een steen uit het kastje mee mag nemen. “Maar niet alles, want dat is natuurlijk niet zo leuk voor de volgende die komt.”
Vooral in de vakanties wordt het kastje veel gebruikt en dat levert soms ook leuke gesprekken op. Zo raakt de vriend van Karin regelmatig aan de praat met bezoekers wanneer hij in de tuin bezig is: “En dan heeft hij hele gesprekken met die mensen. Heel gezellig, superleuk.”
Zelf een happy stone maken is niet moeilijk. Met een steen, wat stiften en lak kun je al aan de slag. “Je hoeft helemaal niet een kunstenaar te zijn. Iedereen kan het”, vertelt Mathilde. Creatievelingen mogen zelf bepalen wat er op de steen komt. Een Terschellingthema is niet verplicht om een foto van de steen op de Facebookpagina te mogen plaatsen.
Als de stenen zijn afgelakt, kunnen ze verstopt worden. Volgens Karin is het nog best lastig om een goede plek te vinden. De stenen mogen niet te hoog liggen, omdat ze anders naar beneden kunnen vallen. Ook moet je oppassen dat je de stenen niet te laag neerlegt. “In het bos kan er bijvoorbeeld een hond overheen plassen. Dus je moet er goed over nadenken.”
Mathilde heeft inmiddels zoveel stenen gemaakt dat ze ze zelfs weleens terugvindt in de wasmachine of wasmand, nadat ze uit haar zakken zijn gevallen. Dat haar hobby zo groot zou worden, had ze nooit gedacht. “Het is iets kleins, maar mensen worden er wel blij van.”